Femdom-boeken: van Venus in bont tot de moderne gidsen

Venus in bont is een novelle van de Oostenrijkse schrijver Leopold von Sacher-Masoch, voor het eerst gepubliceerd in 1870. De held, Severin, wordt verliefd op Wanda en vraagt als slaaf te worden behandeld; ze spreken voorwaarden af in een schriftelijk contract, en het verhaal volgt wat er gebeurt als Wanda de rol ter harte neemt. Het is kort genoeg om in een of twee avonden uit te lezen, en het is de duidelijkste vroege verwoording van een idee dat nog steeds door femdom loopt: dat onderwerping kan worden gevraagd, afgesproken en opgeschreven.

Waarom het ertoe doet, is deels woordenschat en deels beeld. De naam van de auteur werd het woord masochisme, en het boek legde een beeld vast dat hem heeft overleefd: een gebiedende vrouw in bont, een knielende man en een contract tussen hen. Lees het als een negentiende-eeuwse fantasie en niet als een handleiding. Het contract draagt elk recht over, waar de moderne praktijk grenzen, safewords en een uitweg afspreekt, en niemand erin denkt aan nazorg.

Er bestaan meerdere vertalingen, dus kies een volledige uitgave met een inleiding. In het Engels bracht Zone Books een editie uit waarin de novelle naast het essay van Gilles Deleuze erover staat afgedrukt, wat een goede combinatie is.

Psychopathia Sexualis van de psychiater Richard von Krafft-Ebing verscheen in 1886 als een verzameling casusbeschrijvingen, en daar kreeg masochisme zijn naam. Het is een historisch document, en de gewoonte om elk ongewoon verlangen als een ziekte te behandelen hoort bij zijn tijd; onze gids over kink en fetisj zet de gangbare opvatting van nu uiteen.

Coldness and Cruelty, het essay van Gilles Deleuze over Sacher-Masoch, verscheen in 1967 in Frankrijk en in 1989 in het Engels. Het betoogt dat masochisme niet sadisme binnenstebuiten is, en dat de wereld ervan is opgebouwd uit contracten, ritueel en zorgvuldig geënsceneerde scènes. Het is veeleisende filosofie, dus lees eerst de novelle.

Drie moderne non-fictieboeken geven het onderwerp een stevige basis:

• Dominatrix: Gender, Eroticism, and Control in the Dungeon (Danielle J. Lindemann, University of Chicago Press, 2012): de studie van een socioloog op basis van interviews met professionele domina’s in New York en San Francisco. Ze onderzoekt wat het werk voor hen betekent en wat het laat zien over gender en macht, wat een zeldzame blik geeft vanuit het gezichtspunt van de meesteres. Het beschrijft dungeons waar iedereen fysiek aanwezig is, dus de setting is niet de onze, maar het vak is herkenbaar.
• Different Loving (Gloria Brame, William Brame en Jon Jacobs, 1993): een brede verkenning van dominantie en onderwerping, geschreven voor een groot publiek en gebouwd op interviews met beoefenaars. Het blijft een klassieke introductie in de mensen en gewoontes van de scene, al weet een boek uit 1993 niets van camsites of crypto.
• Fetish: Fashion, Sex and Power (Valerie Steele, Oxford University Press, 1996): het verhaal van een cultuurhistorica over hoe korsetten, laarzen, leer en rubber erotische betekenis kregen. Het is goede achtergrond bij onze gids over dominatrix-outfits, en voor iedereen die zich afvraagt waarom de dominatrix eruitziet zoals Zij eruitziet.

Een handvol handleidingen wordt in de gemeenschap al jaren aanbevolen. SM 101: A Realistic Introduction van Jay Wiseman, herzien in 1996, is een heldere gids over onderhandelen, veiligheid en techniek. The New Bottoming Book (2001) en The New Topping Book (2003) van Dossie Easton en Janet W. Hardy kijken naar de twee kanten van een scène: degene die ontvangt en degene die leidt. Een onderdanige heeft meer aan het bottoming-boek; wie benieuwd is hoe een meesteres denkt, leert uit het topping-boek wat Zij allemaal in de hand moet houden.

Deze boeken zijn vooral geschreven voor mensen in dezelfde ruimte, en veel van hun techniek gaat uit van een partner die je kan zien, kan opvangen en kan losmaken. Een meesteres op een scherm volgen verandert het risico, dus leg onze gids over veilig bdsm naast elke handleiding, en zet je grenzen in een grenzenlijst voordat je iets uit een boek probeert.

Exit to Eden, in 1985 gepubliceerd door Anne Rice onder de naam Anne Rampling, speelt zich af in een privéresort waar klanten dominante of onderdanige rollen spelen; de manager kiest een nieuwe slaaf uit, en hun professionele relatie groeit uit tot romantiek. Het is erotische fictie, dus verwacht passages voor volwassenen, en het resort is een fantasie: niets dergelijks bestaat op deze site, waar alles online gebeurt.

Vijftig tinten grijs van E. L. James (2011) is de bdsm-roman waarvan de meeste mensen hebben gehoord, en de dominant is een man. Veel mensen in de kinkgemeenschap hebben kritiek op hoe het boek met onderhandelen en toestemming omgaat, dus lees het als een romance en niet als voorbeeld. Verhalen als deze kunnen een zachte manier zijn om uit te vinden wat je interesseert, zolang je een duidelijke lijn houdt tussen een verhaal en een plan.

Venus in bont laat een bepaald beeld achter: bont, een strenge vrouw en een man die ervoor heeft gekozen te knielen. Op DominatrixCam is dat beeld een scherm verderop, en alleen op een scherm, want er wordt hier nooit iets in het echt geregeld. Een leren meesteres brengt het materiaal en de manier van doen; een strenge meesteres brengt de regels en de gevolgen. Haar openbare kamer is meestal gratis te betreden, dus je kunt de stijl beoordelen voordat je iets betaalt, en een privésessie is eenrichting: je kijkt en luistert, je camera en microfoon blijven uit en er is geen chatvenster. De gids over femdom-films doet hetzelfde werk voor film.