Sensation play: contrast, verwachting en de zintuigen

Sensation play, ook zintuiglijk spel genoemd, is het deel van bdsm dat draait om wat de huid en de zintuigen voelen, en niet om slagen, vastbinden of streng protocol. De dominante partner kiest de sensaties, hun volgorde en hun timing; de rol van de onderdanige is ze te ontvangen, stil te blijven en op te merken. Een veer die langzaam langs de binnenkant van een arm wordt getrokken, telt mee. Dat geldt ook voor een ijsblokje onder in de rug, een lijn warme was, het prikkelen van een pinwheel of het schrapen van een vingernagel.

Het is niet hetzelfde als pijnspel, al komen de twee elkaar tegen. Pijn kan een van de sensaties zijn, maar het doel is bereik en bewustzijn, niet uithoudingsvermogen: een scène kan van nauwelijks voelbaar naar scherp en weer terug gaan zonder ooit zwaar te worden. Dat maakt sensation play tot een van de gastvrijste hoeken van bdsm voor beginners, en een van de verfijndste voor ervaren spelers, die ermee laten zien hoeveel je kunt doen met een handvol gewone voorwerpen.

Zenuwen merken verandering veel sneller op dan gelijkmatige druk, dus sensation play is gebouwd op paren van tegenstellingen. Een warme aanraking voelt warmer vlak na een koude, en een veer voelt zachter als het laatste wat je voelde een rij pinnetjes was. De kunst zit in de volgorde en de tussenpozen: een meesteres die dit terrein kent, besteedt evenveel tijd aan de pauzes als aan de aanrakingen. De klassieke paren:

• Heet en koud: warme massageolie of een massagekaars, dan een ijsblokje; of een druppel speelwas, dan een metalen lepel die in de koelkast heeft gelegen.
• Zacht en scherp: een veer, een bonten want of een zijden sjaal, dan een pinwheel, een stugge borstel of de rand van een vingernagel.
• Licht en stevig: een aanraking die je nauwelijks voelt, dan het trage, bewuste drukken van een vlakke hand.
• Snel en langzaam: een vlaag snelle streken, dan één lijn die zo langzaam wordt getrokken dat hij een minuut lijkt te duren.
• Gezien en ongezien: dezelfde sensatie gevoeld met open ogen, en dan nog eens achter een blinddoek, waar hij zonder waarschuwing aankomt.

Een goede set stel je samen uit dingen die al in huis zijn, plus een of twee spullen die ervoor gemaakt zijn. Leg alles klaar op een handdoek voordat je begint, in de volgorde waarin je het denkt te gebruiken:

• Veren en bont: een lange losse veer, een veren kietelaar of een bonten want voor de zachtste kant van het spectrum; bonten handschoenen en stola’s werken ook.
• Zijde, satijn en fluweel: een sjaal die langzaam over de huid wordt getrokken, en dezelfde sjaal opgevouwen tot blinddoek.
• IJs: blokjes in een kom met een doek ernaast, in beweging gehouden op de huid in plaats van op één plek vastgehouden.
• Warmte: warme massageolie, een handdoek die op een radiator is opgewarmd, of een massagekaars die tot olie smelt; voor echte was alleen speelkaarsen met een lage smelttemperatuur.
• Pinwheels: het Wartenbergwiel, een metalen wieltje met pinnetjes aan een handvat, ooit gemaakt om zenuwreacties te testen en allang door de kinkwereld overgenomen.
• Nagels en kwasten: je eigen vingernagels, een zachte make-upkwast, een schone, stugge verfkwast, elk een andere textuur op hetzelfde stukje huid.

Eén zintuig wegnemen maakt de andere scherper. Met de ogen bedekt kan de huid zich niet voorbereiden op wat komt, en een aanraking die bij daglicht nauwelijks zou opvallen, landt met verrassende kracht. Dat is het idee achter zintuiglijke deprivatie: geen leegte om de leegte, maar een versmalling van de aandacht tot de volgende sensatie het enige is wat er op de wereld bestaat.

De veilige versie is eenvoudig. Een blinddoek bedekt de ogen en verder niets; nooit een kap, en nooit iets over de neus of de mond. Kies er een die je in een seconde afdoet, zit of lig waar je niet kunt vallen, en doe hem af voordat er een kaars wordt aangestoken of een apparaat wordt aangezet. Op cam verandert een blinddoek de scène: zodra je ogen bedekt zijn, wordt de sessie alleen Haar stem, en daarom past sensation play met blinddoek even vanzelfsprekend bij een sessie met alleen geluid, waar een meesteres dat tarief instelt, als bij een sessie met beeld.

Sensation play wordt meestal beschreven als iets wat de ene partner bij de andere doet, en via een webcam kan Zij je niet bereiken. De vertaling is eenvoudig: Zij leidt en jij voert uit. Een meesteres doet het voor op Haar eigen huid, trekt langzaam een nagel langs Haar onderarm, rolt een pinwheel over Haar handpalm of laat een ijsblokje smelten bij Haar pols, en vertelt je dan hetzelfde te doen: waar, hoe langzaam en hoe lang.

Een privésessie met een van onze eigen meesteressen is eenrichting. Je kijkt en luistert, je camera en microfoon blijven uit en er is geen chatvenster, dus Zij kan niet zien welk werktuig je oppakte of merken of je terugschrok. Alles wat Zij moet weten, moet Haar eerst bereiken, in Haar openbare kamer of in een bericht: de spullen op je tafel, de volgorde die je graag wilt, alles wat je wilt vermijden. Zo voorbereid wordt de sessie een rondleiding langs je eigen zenuwen, in het tempo van een stem die beslist wanneer het volgende gebeurt.

Jouw deel is eerlijkheid: volg de instructies zoals ze gegeven worden, en stop wanneer iets niet meer goed voelt. Privétijd wordt per minuut afgerekend tegen het tarief dat Zij publiceert, in Amerikaanse dollars, vanuit een saldo dat je met crypto vult. Wil je bekeken worden, dan bestaat cam2cam alleen in partnerkamers op LiveJasmin, herkenbaar aan ↗, als betaald extra in credits op die site.

De meeste sensation play is zacht, maar een paar werktuigen dragen echt risico. De instructies van een meesteres thuis opvolgen is altijd jouw keuze, vooraf afgesproken, en elke sensatie stopt bij pijn waarmee je niet instemde, bij een doof gevoel of bij alles wat niet goed voelt. De gids over veilig bdsm behandelt de bredere regels voor alleen spelen, en de grenzenlijst helpt je vooraf te bepalen waar elke sensatie eindigt. Werktuig voor werktuig:

• IJs: houd het in beweging en stop bij een doof gevoel, want ijs dat te lang op één plek blijft, kan de huid beschadigen.
• Hitte: warm, nooit heet; echte was komt alleen uit speelkaarsen met een lage smelttemperatuur, gegoten van een hoogte, zoals de pagina over wax play uitlegt.
• Scherpe werktuigen: pinwheels en nagels met lichte druk, nooit genoeg om de huid open te breken, en nooit op huid die al kapot is.
• Klemmen: ervoor gemaakt, eerst los en kort op; de pagina over tepelspel geeft de details.
• Stroom: apparaten die voor het lichaam zijn gemaakt, niets boven de taille en helemaal niets bij een hartaandoening, zoals de pagina over elektrostimulatie uitlegt.
• Helder hoofd, vrije ruimte: nuchter, veilig zittend of liggend, en niets brandbaars in de buurt van een vlam.

Zelfs een zachte scène kan je zweverig of onverwacht emotioneel achterlaten, en een ijzige laat je koud achter. Warm jezelf daarna op, drink wat water, veeg olie of was weg, en gun jezelf een paar rustige minuten voordat je terugkeert naar je dag; de gids over nazorg gaat verder, en de gids over subspace legt het zweverige deel uit.

Merk daarna op welke sensaties je zijn bijgebleven. Hitte die nazinderde, wijst naar wax play; een voorliefde voor de trage pijn van een klem wijst naar tepelspel; de onwillekeurige puls van stroom is elektrostimulatie; en als de stilte het meest telde, is de pagina over de bondagemeesteres de volgende om te lezen.